Deutsch

Boer zijn, dat doe je met je hart

The milk story

Soms lees ik op internet: ‘Het gaat die melkveehouders alleen maar om het geld!’ Ik moet daar altijd smakelijk om lachen, want als we ergens chronisch gebrek aan hebben, dan is het geld. En áls er onverhoopt wat in ons spaarpotje zit, dan keren we dat onmiddellijk om, tellen onze stuivers, en investeren het weer. Bijvoorbeeld in de stal of bij de dieren. Je kunt namelijk beter 100 blije vrouwen in de stal hebben en één boze vrouw in ’t voorhuis, dan andersom.

“Maar waar gaat het melkveehouders dan wél om?”

Maar waar gaat het melkveehouders dan wél om? Waarom zijn er mensen die zo gek zijn om zeven dagen per week, twaalf uur per dag (en vaak ook ‘s nachts) zwaar werk te doen, enorme leningen af te sluiten en zich telkens weer door een berg van wet- en regelgeving heen worstelen voor een uurloon waar de gemiddelde werknemer in Nederland zich een liesbreuk om zou lachen?

Het antwoord daarop kun je eigenlijk niet op papier overbrengen, dat moet je vóélen. Maar ik probeer het toch:

  • Om de geboorte van dat magisch mooie vaarskalfje, van je allerfijnste koe, waar je al zo lang naar uitkeek.
  • Om de merels in de stal, die beginnen aan hun ochtendlied, als jij het melken ‘s ochtends al grotendeels gedaan hebt.
  • Om de dikke vette koeienzoen die je onverwacht ten deel valt, wanneer je een inspectieronde loopt.
  • Om de moeilijke geboorte van die buffel van een stierkalf, die het dan op het nippertje toch nog redt.
  • Om de geur van gemaaid gras.
  • Om de geur van koeienpoep.
  • Om de koeienpoep die werkelijk O-VE-RAL zit, als je per ongeluk op de verkeerde plek staat, op het verkeerde tijdstip. En geloof me, een overall zit jammer genoeg dan weer niet overál…
  • Om het zachte gesnurk van een tevreden kalfje dat met volle buik opgerold in het stro ligt. Zonder twijfel ’s werelds meest schattige geluid.
  • Om die ene koe die tijdens het melken telkens even komt kijken. Gewoon, voor de gezelligheid en een aai over de kop.
  • Om het feit dat jij op een gemiddelde zonovergoten dinsdagmiddag op de trekker zit, en niet achter een bureau.
  • Om de regen die via je doorweekte broek je laarzen heeft laten vollopen. Oké, misschien was dat bureau toch zo gek nog niet…
  • Om die ene koe, die als vijfde de melkstal in wil. En niet als vierde of zesde. Nee, als víjfde. Elke dag weer.
  • Om de vrijheid die je denkt te hebben. Met de nadruk op denkt, want je kan natuurlijk helemaal niet weg. Maar dat geeft niet, want waar zou je heen moeten? Je hart ligt immers in de stal.
  • Boeren. Dat doe je met je hart! En dáár gaat het om.
Comments are closed.